Voordat de technische uitwerking van de Green Unit begon is er besloten om de zelfde techniek in ieder variant toe te passen. Hierbij was het het streven om dit op seriematige wijze te kunnen uitvoeren.

De seriematigheid is nodig omdat het product in meervoud geproduceerd moet kunnen worden.Dit gebeurt door middel van efficiente technieken die seriematigheid aanbrengen in het proces waardoor de kosten voor het maken van de Green Unit aanzienlijk  dalen. Hierdoor worden vrijwel de zelfde technieken en materialen gebruikt om varianten te maken. De uniformiteit in de technieken en materialen zorgt hierbij voor de efficientie bij het verwerken ervan.

Om deze techniek uniform te houden bij de verschillende varianten van de Green Unit is de Basic als uitgangspunt genomen. De andere varianten worden met de zelfde techniek in het zelfde principe opgebouwd. Er zijn twee scenario’s bekeken voor het technisch uitvoeren van de Green Unit. Ten eerste is de opbouw van de Green Unit bekeken met houten balken. Hierna is er de overweging gemaakt om een andere opbouw te bekijken wat voornamelijk bestaat uit isolatiemateriaal op basis van geextrudeerd polystyreen.

Om het ruimtelijke effect in de achtertuin te vergroten is de gevel, die naar de woning toe gericht is, bovenin afgeschuind naar binnen toe. Hierdoor komt niet alleen de gevel van de Green Unit op een langere afstand vanaf de woning, maar ontstaan er ook bredere zichtlijnen op ooghoogte.

Deze gevel wordt in glas uitgevoerd ten behoeve van het contact tussen de woning en de Green Unit en kan naar wens ook worden geleverd met een rasterwerk erop. Op dit rasterwerk kan bv. een klimplant groeien. Dit zorgt voor een mooie groene gevel en integreert de Green Unit in zijn geheel in de tuin. De bekleding van de Green Unit wordt uitgevoerd in hout. Het gevoel dat men zich in de tuin bevindt blijft hierdoor bewaard en onverstoord.

In de lange gevel is er een gedeelte van de gevel naar binnen toe geschoven. In dit deel van de gevel komen horizontale lamellen met geïntegreerde zonnecellen. De zonnecellen zijn afzonderlijk van de beglazing geplaatst in de horizontale lamellen, omdat er op deze manier de zonwering beter regelbaar wordt door de gebruiker zelf. Deze zijn een aanvulling voor de zonnepanelen die op het dak komen om de Green Unit te voorzien van elektrische energie. Wanneer de lamellen gesloten zijn is de gevel één vlak geheel. Hierdoor valt de Green Unit zo min mogelijk op en verdwijnt het, mede door de uniformiteit in de materialisatie, als een wand van de tuin in de schuttingen.

De reden waarom de Green Unit een duurzaam object wordt is omdat hij zelfvoorzienend is in zijn energiehuishouding. Uit het onderzoek naar autarkie was gebleken dat het grootste deel van de CO2-emissie op aarde komt door het energieverbruik van gebouwen.

Dit kan zijn in de vorm van elektriciteit, water en gas. Het opwekken of het verzorgen van toepasbaar brandstof voor de energiehuishouding heeft hierbij het grootste aandeel. De Green Unit komt niet in aanraking met nutsbedrijven en is hierdoor zeer duurzaam in zijn energiehuishouding. Hieraan heeft de Green Unit zijn naam te danken. De mate van energiehuishouding in de Green Unit is afhankelijk van het variant. Er is gezocht naar de beste en de goedkoopste oplossing om de Green Unit autarkisch te maken. Hierdoor wordt de Green Unit betaalbaar en heeft het een korte terugverdientijd.

Aan de hand van de eisen die afkomstig zijn vanuit Groendak is er een programma van eisen per variant opgesteld. Dit houdt in dat er een aantal wijzigingen zijn doorgevoerd.

Deze wijzigingen zijn doorgevoerd door een aantal overwegingen die gemaakt zijn per variant. Over het algemeen geldt dat deze regels, op een deel na, aangehouden kunnen worden. De regels die niet algemeen gelden voor ieder variant is nader opgenomen in een aanvullende programma van eisen. Dit aanvullende programma van eisen is expliciet geldend voor de desbetreffende variant.

Eisen die overeenkomstig zijn tussen alle varianten zegt dat de Green Unit:
• Aan de eisen van het bouwbesluit dient te voldoen
• Prefabriceermogelijkheden te bieden moet hebben in de zin van de
gebruikte technieken voor het bouwen van de Green Unit
• Op meerdere manieren toepasbaar dient te zijn (verschillende functies vervullen)
• Autarkisch moet kunnen zijn en hierdoor dus alleen een oplegging heeft (mobiel)
• In verband met de transportmogelijkheden bijv. een zeecontainerformaat dient te hebben
• Een uitstraling moet hebben dat “trendy” is en het milieubewust omgaan laat blijken aan zijn uiterlijk
• Een veelzijdige relatie naar buiten dient te hebben, de Green Unit heeft geen bepaalde context
• Dient te beschikken over basisvoorzieningen voor een kantoorwerkplek, zoals: bureau, ladekast, opbergplank etc.

Deze eisen zijn opgesteld met het principe dat ze geldend zijn per persoon. Voor een basiswerkplek (bestaande uit: een kantoorstoel, een werktafel, een bergruimte onder de werktafel en circulatieruimte) geldt een minimum oppervlakte van 4 m2. Voor ieder meubilair wat aan de werkplek wordt toegevoegd wordt het benodigde aantal vierkante meters bijgeteld. Het bijkomende oppervlak is vastgesteld voor een aantal belangrijke meubels.

De reden waarom de Green Unit een duurzaam object wordt is omdat hij zelfvoorzienend is in zijn energiehuishouding.

Uit het onderzoek naar autarkie was gebleken dat het grootste deel van de CO2-emissie op aarde komt door het energieverbruik van gebouwen. Dit kan zijn in de vorm van elektriciteit, water en gas. Het opwekken of het verzorgen van toepasbaar brandstof voor de energiehuishouding heeft hierbij het grootste aandeel. De Green Unit komt niet in aanraking met nutsbedrijven en is hierdoor zeer duurzaam in zijn energiehuishouding. Hieraan heeft de Green Unit zijn naam te danken. De mate van energiehuishouding in de Green Unit is afhankelijk van het variant. Er is gezocht naar de beste en de goedkoopste oplossing om de Green Unit autarkisch te maken. Hierdoor wordt de Green Unit betaalbaar en heeft het een korte terugverdientijd.

Een vorm van autarkie is bijvoorbeeld het Groningse dorpje Tolbert. In het begin van de 20ste eeuw hadden de bewoners van dit dorpje heel weinig dingen nodig van buiten het dorp.

Ze wilden onafhankelijkheid bereiken in het dorp. Daarvoor gebruikten ze hun eigen moestuinen om voedsel te kweken, uitwerpselen om de grond vruchtbaarder te maken, interne ruil-economie etc. De één ruilde hout tegen de eieren van een ander zodat ze elkaar konden voorzien van alle behoeften. Hierdoor hadden ze grotendeels een eigen wereldje gecreëerd. En in het dorpje Tolbert liep dat echt geweldig goed door.

Deze heeft weliswaar een beperkt leven maar is voor bepaalde delen autarkisch. Zo heeft het een eigen zuurstofkweker waardoor de onderzeeër wel maandenlang onder water kan blijven. Een kernreactor aan boord zorgt ervoor dat hij met slechts 4 kg uranium minstens 25 jaar lang niet bij hoeft te tanken. Het laatste is geen vorm van autarkie maar het bewijst wel een vorm van onafhankelijkheid op een zeer lange termijn. Hoewel de onderzeeër eigenlijk dus niet helemaal 100% autarkisch is kan hij wel voor een heel groot deel onafhankelijk zijn van de buitenwereld. En dat is dus de bedoeling van een GreenUnit.

Hoewel de Green Unit een klein object is wat simpel lijkt om uit te werken blijkt dat in de praktijk toch anders te zijn. Repetitie in bouwelementen en opbouw is vereist om de Green Unit betaalbaar te kunnen maken maar dit is in strijd met de afmetingen ervan.

Hierdoor moesten er verschillende oplossingen bedacht worden wat het vakgebied architectuur combineert met productontwikkeling, want bekeken vanuit de architectuur is het een klein gebouw met vele functies en bekeken vanuit de productontwikkeling is het een groot product waarbij er naar oplossingen gezocht moet worden om het zo goedkoop mogelijk te maken. Hoewel er hiervoor vele varianten van opbouw zijn bekeken is de Green Unit economisch gezien wat duurders uitgekomen. Dit zorgde ervoor dat er tijdens de uitwerking de overweging werd gemaakt om in plaats van een uitgebreid variant een kleiner variant te maken die economisch gezien zeer aantrekkelijk is.

Bij dit variant wordt de zelfde opbouw gehanteerd en wordt de autarkie van het object vanzelfsprekend optioneel net als bij de Basic Greenunit. Hiervan is een plattegrond ter inzage opgenomen in de bijlagen. Om de Green Unit aan te kunnen bieden moeten er delen zijn die ingevuld kunnen worden door de klant/gebruiker. Hierdoor wordt de autarkie van de Green Unit en de lamellen als optioneel aangeboden. De delen waarvan zelf beslist kan worden welke kleur of uiterlijk het krijgt is de staalconstructie en de beplating op de gevel. Het project van de Greenunit is actueel bij Groendak.

Om de klant optimaal van dienst te kunnen zijn met de Green Unit kan hier bijvoorbeeld een applicatie op de site komen waar men zelf zijn eigen Green Unit vorm kan geven met de gewenste exterieur en kleuren. Het is leerzaam om aan een project als de Green Unit te werken omdat nieuwe werkvormen een actueel onderwerp is. Het denken in units en unitbouw is tevens ook een actueel onderwerp. Door deze twee onderwerpen te combineren is er een vrij lastige opgave ontstaan. Zelf vind ik dat er vele wegen zijn om tot een ontwerp te komen voor een dergelijk concept. Hierdoor moeten de uitgangspunten goed gedefinieerd worden van te voren net als de autarkie van het object om als voorbeeld te nemen. Hoewel hier het meeste onderzoek naar verricht is is het jammer dat er weinig direct van terug te zien is in de Green Unit. Het feit dat de meeste autarkische installaties toegepast worden op grotere schaal was hier één van de redenen voor. Hier staat wel tegenover dat er zeer veel kennis is opgedaan over dit onderwerp. In de toekomst zal dit goed van pas komen aangezien de bouw zich ook in die richting ontwikkelt.

Dit betreft de deelaspecten:

• Elektriciteit
• Water
• Verwarming
• Ventilatie

Op het gebied van elektriciteit zijn er in de loop der jaren veel ontwikkeld. Het kan op meerdere
manieren opgewekt worden. Het opwekken van elektriciteit hoeft niet alleen door verbranding
van fossiele brandstoffen te gebeuren. Het is al langer bekend dat het ook door de natuur zelf
opgewekt kan worden. Hiervoor zijn de volgende methoden veelal toegepast:

• Zon
• Water
• Wind

Bij het opwekken van elektriciteit door middel van zon en wind hebben er veel ontwikkelingen
plaatsgevonden, meer als het opwekken van elektriciteit door middel van water en biomassa.
Vandaar dat de middelen zon en wind het vaakst toegepast worden op gebouwen.

Bron afbeelding: greenpeace-aachen.de